Weinig consistent, beperkt zelfkritisch: De uitwerking van de beleidsconclusie binnen de rijksverantwoording

Al geruime tijd zoekt de rijksoverheid naar het zichtbaar maken van de effecten van gevoerd beleid. Een van de instrumenten die hiervoor is ontwikkeld, is de beleidsconclusie. In dit sinds 2013 verplichte onderdeel van het rijksjaarverslag wordt per beleidsartikel een oordeel gegeven over de uitvoering van het beleid in het afgelopen jaar. In hoeverre slaagt de beleidsconclusie hier tot nu toe in? En op wat voor manier wordt er door de verschillende vakdepartementen invulling aan gegeven?

Voor dit artikel dat vandaag verscheen in Bestuurskunde is gekeken naar alle beleidsconclusies die zijn opgesteld voor het verslagjaar 2017. Uit onze analyse blijkt onder meer dat departementen sterk verschillen in de wijze waarop de beleidsconclusie wordt uitgewerkt, bijvoorbeeld op het gebied van brongebruik en in de manier waarop beoogde resultaten worden geadresseerd. Daarnaast wordt geconstateerd dat in beleidsconclusies de neiging lijkt te bestaan om het zwaartepunt bij positieve uitkomsten te leggen.