Categorieën
artikelen lifehacks

Maak een begroting voor je begeleidingsorkest of andere muziekgezelschap met deze simpele spreadsheet

Stel: je geeft een concert met je amateurkoor en je wilt een professioneel begeleidingsorkest. Wat betaal je de musici? Wat is nou redelijk, en hoeveel tijd zijn zij eraan kwijt? Bekende vragen waar elke penningmeester zich het hoofd over breekt.

Aan de andere kant vraagt ieder muziekgezelschap zich ook wel eens af wat een redelijke vraagprijs is om als uitkoopsom te rekenen. Is het nattevingerwerk, of is het een vertaling op basis van een bepaald uurtarief? En natuurlijk de eeuwige hamvraag: is het totaalbedrag inclusief of exclusief reiskosten?

Op basis van deze vragen ging ik nadenken over een spreadsheet die tegemoet kan komen aan zowel de vraag van de penningmeester als de vraag van het muziekgezelschap.

Het resultaat is deze spreadsheet. Download de spreadsheet hier.

Deze tool kan zowel penningmeesters als muziekgezelschappen helpen bij het nadenken over vraagprijzen, uitkoopsommen en gages. Vanuit de spreadsheet kun je twee kanten op:

  • Je redeneert vanuit een bepaald totaalbedrag hoevéél en welke musici je kunt vragen voor je aanstaande concertreeks tegen een passend tarief, of
  • Je formuleert vanuit een bepaalde bezetting een totaalprijs voor een concertaanvraag, het liefst ook tegen een passend tarief.

Het nut van een tool als deze is dat het alle aannames en overwegingen die ten grondslag liggen aan een vraagprijs expliciet maakt. Tegelijkertijd is de spreadsheet zo flexibel mogelijk, zodat je te allen tijde de assumpties kunt bijstellen en wijzigen zoals jij het passend acht voor de gelegenheid.

In deze blogpost licht ik de werking van de spreadsheet en de invoermogelijkheden puntsgewijs toe. Ik doe dit aan de hand van een gestileerd voorbeeld van de begroting voor een bescheiden symfonieorkest dat een serie van 12 concerten gaat geven met een soloviolist.

Categorieën
artikelen

Passie, werkzekerheid en levensloop onder musici

Zoals ik eerder al aangaf heb ik een grote interesse voor de relatie tussen geld en werk in de culturele sector. Die interesse werd aangewakkerd door een boek met de prikkelende titel Culture is bad for you van Orian Brook, Dave O’Brien en Mark Taylor. Dit boek – vette aanrader – opende mijn ogen voor veel ongelijkheden die er bestaan in de culturele sector, en de bestaansonzekerheid die artistiek werken in de culturele sector kenmerkt.

In dat kader vond ik het aardig om op deze plek af en toe iets te delen over mijn zoektocht in de bestaande literatuur over dit onderwerp. Het is interessant om te laten zien dat er duidelijke patronen te ontwaren zijn in hoe de culturele sector functioneert.

Zo las ik een artikel van Charles Umney en Lefteris Kretsos dat in 2015 verscheen in het internationale tijdschrift Work and Occupations. Zij deden kwalitatief onderzoek naar werk(on)zekerheid onder Londense jazzmuzikanten aan het begin van hun carrière.

Projectwerk

Het is relatief gebruikelijk in de culturele sector om te werken op projectbasis: meerdere kortlopende projecten met uiteenlopende opdrachtgevers. Naarmate je naam en faam opbouwt, zou volgens de theorie de wildgroei aan klussen en klusjes langzaam slinken tot werk afkomstig van een kleinere, stabiele groep vaste opdrachtgevers. Mensen die net van de vakopleiding komen, en nog weinig werkzekerheid hebben, zouden zodoende in de loop van hun carrière kunnen hopen op een in meer of mindere mate ‘voorspelbare’ inkomstenbron. Dit is een complex proces, beheerst door de spanning tussen artistieke integriteit en de behoefte aan stabiliteit.

De meeste jazzers in het onderzoek van Umney en Kretsos zitten in deze overgangsfase.

Werk op projectbasis biedt werknemers, ondanks de inherente onzekerheid, ook de mogelijkheid om invloed uit te oefenen op hoe ze hun loopbaan willen vormgeven. Omdat musici óók relatief stabiele banen kunnen krijgen, zoals lesgeven, kunnen zij een heel doorwrocht portfolio opbouwen, waarbinnen liefdewerk-oud-papier makkelijk náást betrouwbaardere inkomensstromen kan bestaan. In die zin lijken artiesten werkonzekerheid (of, zoals de sociologen het graag noemen: precariteit) eerder als een gegeven te beschouwen dat ze een plek moeten geven binnen dat portfolio, in plaats van een fase die moet worden doorlopen op weg naar een stabiele baan en een stabiel inkomen.

Passie

Uiteraard kunnen mensen met een artistiek beroep ideologische drijfveren hebben – “het coole artiestenbestaan” –, die maken dat ze de het onzekere bestaan voor lief nemen. Maar nog belangrijker is passie. Dit begrip is onder meer eerder onderzocht door Susan Michie en Debra Nelson (2006). Als werknemers veel om hun werk geven, als het een wezenlijk onderdeel vormt van hun identiteit, dan kan dat leiden tot het veronachtzamen van een gezonde werk-privébalans. Dit maakt dat mensen met passie voor hun werk méér onbetaalde uren maken. Tegelijkertijd komen ze ook verder in hun carrière, en creëren ze meer kansen om nieuwe opdrachten te krijgen, om zichzelf in de kijker te spelen, enzovoorts.

Diegenen die braaf nominaal werken, krijgen die kansen vaak níet. Zij worden dus in zekere zin ‘gestraft’ voor het vermeende gebrek aan passie. Maar zeker in een ontzettend precair beroep als kunstenaar lijkt passie van doorslaggevend belang om te kunnen en te wíllen blijven werken.

Ik lees nog even verder, wordt vervolgd.

Categorieën
artikelen

Deze 143 schilderijen van het Raadhuis in Hilversum zijn nooit gemaakt

Craiyon a.k.a. Dall-E Mini is een AI-model dat beelden verzint bij àlles, maar dan ook echt àlles wat je invoert.

Hieronder het resultaat van een lange probeersessie waarbij ik het Raadhuis in Hilversum in alle mogelijke schildervormen liet verbeelden, en ik ben onder de indruk. Af en toe verschuift de plek van de toren een beetje, of worden er wat onverwachte details ingebracht, maar op elk plaatje is het karakteristieke gebouw moeilijk te missen. Veel kijkplezier.

De volgende schilderkunsten werden in elk geval toegepast:

  • Hete was of encaustiek
  • Aquarel
  • Gouache
  • Olieverf
  • Pastel
  • Acryl
  • Watervermengbare olieverf
  • Modernisme
  • Surrealisme
  • Tang-dynastie
  • Ming Dynastie
  • Shan shui
  • Inkt en gewassen schilderen
  • Hua niao
  • Yamato-e
  • Rimpa school
  • Emakimono
  • Kanō school
  • Shijō school
  • Superflat

Ik vraag geen geld voor deze blog, maar als je dit leuk vond en me financieel wilt steunen, dan mag dat natuurlijk! Dat kan via ↗️️Buy Me A Coffee of ↗️PayPal. Veel dank!

Categorieën
artikelen

Hoe bereken je je vraagprijs als arrangeur anno 2022?

Hoe onderbouw je je vraagprijzen als arrangeur, en wat zijn objectieve tarieven waar je naar zou kunnen streven? Het waren vragen die mij in 2019 geleden al bezighielden, toen ik een artikel schreef over mijn persoonlijke zoektocht. Sindsdien is er veel veranderd. Niet alleen in de wereld, maar ook in mijn gedachten bij dit onderwerp. Tegelijkertijd zie ik collega’s nog altijd met dezelfde vragen worstelen. Reden te meer om het oude stuk er weer eens bij te pakken en te actualiseren.

In dit artikel doe ik een nieuw voorstel voor het onderbouwen van de vraagprijzen die jij als arrangeur kunt hanteren. Een voorstel dat preciezer is dan de eerste aanzet van drie jaar geleden, en ook wat toegankelijker en minder wiskundig is opgeschreven.

Categorieën
artikelen

It Is A Man’s World, gedragsverandering, en andere observaties na een half jaar Who’s The Man Online

Voor de zomer plaatste ik op veler verzoek een handleiding voor hoe je het partyspel Who’s The Man online kunt spelen.

Het werd een hit, en tot en met zomer 2020 bezorgde het spel ons menig leuke avond. Na 18 gespeelde potjes en 1.028 ingezonden namen besloot ik om eens de balans op te maken. Kunnen al die ingezonden namen tijdens Who’s The Man Online ons wellicht nog wat vertellen? Nou, best nog wat, zo bleek! Hier doe ik verslag van enkele bevindingen.