Jacques Derrida – Bram Faber

Internet is overal, en Internet is nergens. Drie jaar geleden tijdens het World Economic Forum in Zwitserland legde ex-CEO van Google Eric Schmidt op tafel dat ‘het Internet zal verdwijnen’. Niet in de zin dat de stekker eruit wordt getrokken, maar dat Internet volledig op zal gaan in de omgeving.

Steeds grotere delen van de wereld worden op het wijde web aangesloten. En niet alleen computers, maar ook hele huisraden.

Wat betekent het dat het Internet op den duur overal in zit? En wat betekent het dat dat Internet in toenemende mate wordt bestierd door een steeds kleiner wordend clubje?

Trinet
Het net van het Internet sluit zich steeds verder nu het erop aan lijkt te komen dat het speelveld van het internet al bijna volledig is verdeeld onder Amazon, Facebook, en Google. Om die reden wordt er zelfs al van de benaming Trinet gesproken. André Stalz beschrijft hoe Google jarenlang alleen een instrument vormde, dat wel een belangrijke rol speelde als web-assistent van die velen: het was vooral bezig met het indexeren van het Internet.

Lees verder

Als iemand over een land komt te spreken in termen van “een land van contrasten”, dan wordt vaak meteen als duidelijk verondersteld waar diegene op doelt. Neem nou Nederland:

Industriegebieden staan naast weilanden met grazende koeien. Een deel van het land ligt aan de zee, terwijl verderop een deel juist aan een rivier of kanaal ligt. Hoogbouw wordt naast laagbouw gepositioneerd. Arme mensen wonen naast rijke mensen, en koophuizen staan gebroederlijk naast huurhuizen.

Zo simpel is het dus. Het komt eigenlijk neer op het lukraak opwerpen van antithesen, stijlfiguren waarbij contrasterende begrippen naast elkaar worden geplaatst. Waar komt die obsessie met die uitgesleten ‘land van contrasten’-frase vandaan, waarom werkt hij zo goed, en waar schuilt de adder?

Lees verder